Tomorrows

“….έβαλε το σχέδιο να τυπωθεί τζιαι εμπήκε στο μπάνιο. Το printer ήταν παλιό μοντέλο, εν εμπορούσε να τυπώσει με ολογραφικές πάστες αλλά τόσα εσήκωννε η πούγκα της. Εθυμήθηκε τις ιστορίες που της έλεε η μάνα της, ότι τα παπούτσια αγοράζαν τα που καταστήματα τζιαι αμέσως ένιωσε να φεύκει τούτο το συναίσθημα της ανέχειας…τζιαι το πιο γέριμο μοντέλο να είσιε πάλε καλά θα ήταν…σιγά να μεν επήεννε στα καταστήματα μες τις κωλογειτονιές τζιαι να την εκλαίασιν….”

“….εκαμε το σχέδιο στην παλάμη του τζιαι επερίμενε. Αρκούσε να ξεκινήσει, τελικά εν καλά που ελαλούσαν ότι η CySens εβιάστηκε να φκάλει την νέα έκδοση….αλλά μόλις το εσκέφτηκε τούτο εδούλεψε. Εβλεπε τα ούλλα μαυρόασπτρα. Not bad εσκέφτηκε…..wow….το επιφώνημα ήταν όταν εμπήκε τζιαι το εφέ του χταρσίματος, τζείνες οι κάθετες γραμμές που μπορεί να δεί κάποιος σε ταίνιες του 1920…τελικά ήταν καλή αγορά…όσα τζιαι αν εκόστισε…στο κάτω κάτω ήταν 20s το party, επήαιννε το φίλτρο…τα frames αφηκε τα οπως ήταν, είπαμε να αναπαράξει τις ταινίες του τζαιρού αλλά τουλάχιστον να διατηρήσει το hand-eye coordination του…να φκάλει τζιαι το μμάτι καμιάς…”

“….αποφάσισε να παν στο Halo.Κάπως ακριβό αλλά σιγά να μεν σκεφτεί τα λεφτά, εν τζιαι ήταν τζιαι φτωχός στο κάτω κάτω. Είσιε του πει παλιά ότι αρέσκαν της παρα πολλά τα βιοφωσφορούχα – είσιε σπουδάσει το Παρίσι τον τζιαιρό που τα εβάλλαν στους δρόμους – τζιαι το μαγαζί ήταν το μοναδικό στη χώρα που εστήθηκε που την αρχή γυρώ που τούτο το concept, η πιο συγκεκριμένα γυρώ που ένα δέντρο Eden Mark II. Το μοντέλο είσιε σχεδιαστεί ειδικά για εσωτερικούς χώρους τζιαι εμεγάλωννε οριζόντια αντί κάθετα. Τα χρώματα – έλεε το website – αλλάσσαν τοπικά, γυρώ που το κάθε τραπέζι αναλόγως της ατμόσφαιρας. Το τελευταίο ανησύχησε τον κάπως, ας πούμε το φυτό ήταν να εκατάλαβαιννε ότι ήταν να την φιλήσει πριν να το κάμει; Τζιαι πως; Ηταν να θκιαβάζει την σκέψη του; Τζιαι αμα την εφανταζόταν τζιαι γυμνη; What the hell? Μετά εθκιάβασε το υπόλοιπο κείμενο που έλεε ότι τα sensors εθκιεβάζαν μόνο body τζιαι face movements μαζί με την ένταση τζιαι τις λέξεις της συνομιλίας τζιαι ησύχασε. Αν είσιε έτσι ιστορίες ήταν να τους εκινούσαν αγωγή τζιαι να τους εκλείαν πριν να έρτει στη Κύπρο εσκέφτηκε….”

Night out.

Too

many

dudes.

And a couple of creepy weirdos.

Πως επήεννε τζείνο το τραγούδι;

“Το χορευτάδικο ήταν φρικτό μια αδελφή με πάθος τον κοιτούσε”

Πρέπει να πάω σε κανένα mainstream τόπο, επαραπήε τούτη η κατάσταση.

Η μουσική ενναν χάλια τζιαι ενναν γεμάτος douchebags

Αλλά τουλάχιστον εννά εσιει τζιαι γεναίτζιες που εννά τις θυμούμαι μετά.

After the storm

Χα.

Θυμάμαι πιο παλιά όταν έρκουνταν έτσι μέρες εφαντάζομουν τον εαυτό μου να ζει ευτυχισμένες στιγμές.

Τωρά πιον απλώς θωρώ ότι εν μπροστά που τα μμάθκια μου τζιαι τίποτε παραπάνω.

Σιγά σιγά γίνομαι πιο αναίσθητος νομίζω.

Ενεν γλήορη η αλλαγή αλλά νιώθω την.

Εν όπως ένα βράχο κοντά στη θάλασσα που τον θωρείς κάθε καλοκαίρι που τον τζιαιρό που ήσουν μωρό αλλά εν συνειδητοποιείς ότι αλλάσσει που την διάβρωση ώσπου έρκεται μια στιγμή μετά που δέκα χρόνια που το βρίσκεις μισογκρεμισμένο τζιαι τότε καταλάβεις ότι έτρωε το η θάλασσα.

Εγύρευκα ένα τζιαινούρκο τραγούδι σήμερα. Αν δεν έβρισκα εν θα έγραφα τίποτε αλλά όπως τα εφέραν τα πράματα ήβρα ένα.

Τζιαι έτσι κάτι εγράφτηκε δαμαί πάλε.

For better or for worse

Or maybe for naught.

Baroque

Εμπήκα στον πειρασμό να θκιαβάσω ξανά Καβάφη μετά που καμια δεκαετία.

Τούτο….εν θα με βοηθούσε.

Τελικά εν το έκαμα.

Phew.

Close call.

Το απόγευμα ακουα Bach στο ράδιο.

Hapsichord τζιαι φλάουτο.

Τούτη η μουσική εν πάει καθόλου με το καλοτζαίρι της Κύπρου.

Απλά εν πάει.

Αλλα τι να κάμω, ούλλοι οι σταθμοί είχαν σκουπίθκια.

Which reminds me, εν θέλω να ακούσω μπουζούκι για τουλάχιστον τρεις μήνες.

Σκέφτομαι διάφορα πράματα σαν οδηγώ.

Που σημαίνει ότι το οδήγημα μου μπορεί να μενεν τζιαι το πιο ασφαλές.

Τωρά που ο τελευταίος μου στόχος για romantic liaisons εφυε που την Κύπρο νιώθω χαμένος.

Εν εσιει επιλαχούσες τζιαι οι άλλες που εν διαθέσιμες εν με συγκινούν.

Εν είμαι που τζείνους που περνούν καλά με όποια γεναίκα γνωρίσουν μόνο τζιαι μόνο επειδή εν γεναίκα.

Εν είμαι o Zorba The Greek

Ισως θα ήθελα να ήμουν αλλά εν είμαι.

Ετσι στο τέλος καταντά κάπως κουραστικό να κοινωνικοποιούμαι με γυναίκες αλλά να μεν μου δημιουργούν κάποιο συναίσθημα

Στες 19 του μήνα εσιει έκθεση κάκτων στο Πάρκο της Ακρόπολης.

Σκέφτουμαι να πάω τζιαι εγώ.

Οι σαν επισκέπτης.

Σαν έκθεμα.

Ατε, καληνυχτίζουμεν.

Helicopters

I like the sound that helicopters make when they are flying above you.

It makes me feel that something exciting will happen.

It never does of course.

Yet this has not diminished the intensity of the feeling

Is it balls?

Τουτο εξανάβαλα το πιο παλιά αλλά ήταν απόσπασμα που ζωντανή εκτέλεση ενώ τωρά εν το video clip.

Ναι, επαναλαμβάνομαι, in slight variations.

A hundred, a thousand different types of empty.

Εν ελπίζω σε τίποτε πιον.

Ζιώ για να ζιώ.

Ασιημη νύχτα.

“Απα στο γλυκοχάραμα σε φίλησε ο πνιγμένος
Κι’οταν ξυπνήσεις με διπλή καμπάνα θα πνιγείς”

Breeze

The girl has an interesting story

Which you can read about here

Today’s post?

A few days ago I asked a girl I used to know and who is now permanently abroad to meet whenever she’s back in Cy because I don’t want to die without seeing her again.

I got no reply.

Another girl I got to know recently and which I would like to get to know more is leaving the island for an indefinite amount of time, maybe permanently.

Another friend became a father.

Another hair turned white.

This is turning to be pretty bleak.

But I’m starting to get bored with alcohol so I guess I won’t be turning into an alcoholic.

So there’s that.

Off you go now, back to your lives.

Depression is when the possible deaths of others seem like some degree of inconvenience.

Niche

Προσπαθώ να καταλάβω τι εν το niche μου στα Κυπριακά blogs.

Εν σίουρα niche γιατί με καμιά δεκαρκά αναγνώστες που έχω εν μπορείς να το αποκαλέσεις τζιαι τίποτε αλλο.

Το παράξενο εν ότι απ’οτι εκατάλαβα ως τωρά, οι αναγνώστες μου εν σε πολλά διαφορετικό επίπεδο ζωής που μένα.

Δηλαδή, ζουν την ζωή τους πολλά πολλά

Μα πολλά

διαφορετικά που μένα.

Εν θα επερίμενα να εβρίσκαν κάτι δαμαί για να ξανάρτουν.

Τζιαι νομίζω ότι εν γιαυτό που ακόμα εν εμπόρεσνα να φκάλω συμπέρασμα

Anyhoo

Στο προηγούμενο ποστ έγραψα κατα λάθος hotline αντί helpline.

Kinda funny γιατί το hotline παραπέμπει σε κάτι που βοηθά στο να γίνει κάτι πιο γλήορα.

Σκέφτου ας πούμε να πιάννεις τηλέφωνο τζιαι να λαλείς οτι θελεις να αυτοκτονήσεις.

Τζιαι να ακούεις μια φωνή τύπου πωλητή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου να σου λαλεί “Φίλε μου/ κοπέλλα μου πολλά καλά έκαμες τζιαι έπιασες μας. Το λοιπόν, ότι τζιαι να κάμεις μεν δοκιμάσεις να πνιείς. Πολλύς μπελάς, μα παρα πολλύς. Ως τζιαι ο Καρυωτάκης έγραψε για τούτο.Παρεεεταααα. Ακου να δεις τωρά, εγώ εννά σου προτείνω το…” κλπ κλπ

Εδιόρθωσα το λάθος για αποφυγή τέθκοιων συνειρμών