Τωρά τελευταία όταν ακούω κυπριακή ποίηση στο ράδιο στήννω αυτί, ακούω την με τη λαχτάρα κάποιου που διψά πολλά τζιαι βρίσκει νερό.

Ισως επειδή τα τελευταία χρόνια νιώθω ότι συστηματικά η κυπριακή λαλιά τρώει τες που πολλές πάντες

Που την μιά εν τα καλαμαρίστικα των βλαμμένων στα κυπριακά σόου τζιαι των γελοίων ηθοποιών στις χαλλουμόπερες τζιαι που την άλλη εν τα ξύλινα κυπριακά των βρακα-serial τζιαι οι σάχλες – ενίοτε πασαλλειμμένες με ρατσισμό τζιαι σεξισμό – των κωμικών εκπομπών

Τζιαι που πάνω καππάτζι οι μαλακίες που ακούω – στα κυπριακά τζιαι τζείνες – που τον έναν τζιαι που τον άλλο γυρώ μου

Κοινώς δυσκολεύκουμαι να έβρω κυπριακά που να τα ακούω τζιαι να βλέπω ομορφκιάν.

Πριν λλίες μέρες άκουα τον Νίκο Βατυλιώτη να απαγγέλει Κυριάκο Καρνέρα ενώ μπροστά μου είσιε ένα που τζείνα τα SUV – ογκόλιθους που μοιάζουν με εργοστάσιο πάνω σε τροχούς.

Λλίο η απαράμιλλή του ερμηνεία – σαννα τζιαι αναβλύζει το ποίημα που την γή – τζιαι λλίο το θέαμα που είχα μπροστά μου μαζί με τις λέξεις που άκουα έκαμε με να νιώσω μιαν ευφορία

Οι τζείνην της χαράς – που τέθκοια τύχη – αλλά τζείνη που σε πιάννει άμαν για λλίες στιγμές – μόνο – καταλάβεις ότι ανήκεις κάπου.

Ε άδρωπε

Advertisements

One thought on “

  1. Πολλά δυνατή απαγγελία. Σιέρουμε πολλά που το έβαλες τούτο.Εσυγκίνησες με.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s