Τις νυχτες,σε σκοτεινα γκαραζ,ο χρονος σταματα τζιαι η μνημη αποσυνδέεται

Τζιαι για λλιο, μεσα στο θαμπο φως της καμπινας νιωθω οτι το μονο που υπαρχει στο συμπαν ειμαι εγω τζιαι τ’αστερκα.

Χωρις να με πειραζει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s