Οσο πιο πολλα το σκεφτομαι τοσο πιο πολλα ενισχυεται η πεποίθηση μου οτι η υπαρξη μιας πολιτιστικης ταυτοτητας πλησιον της ελληνικης στη Κυπρο σημερα εν το αποτελεσμα μιας ευτυχούς συγκυριας παρα συνειδητων πραξεων – απο τους Κυπραιους η αλλους – προς αυτη την κατευθυνση.

Ως ερασιτεχνης μεσαιωνοδίφης (ναι, τη λεξη εν που το λεξικο που την ηβρα) πολλες φορες ανετρεξα στην ιστορια της Ανατολιας και συγκεκριμενα στο Αρμενικο βασιλειο της Κιλικιας – της περιοχης ακριβως που πανω που την Κυπρο τα βουνα της οποιας μπορουμε να δουμε τζιαι που δαμαι σε καθαρες στεγνες μερες.

Τζιαι καθε φορα που θκιαβαζω την ιστορια της αναποφευκτα φταννω στο τελος της υπαρξης οι του βασιλειου του ιδιου (με την Οθωμανικη κατακτηση) αλλα του Αρμενικου πληθυσμου του που ηταν τζιαι η ψυσιη του -η εξολοθρευση του κατα την Αρμενικη Γενοκτονία.

Γενικα οτι τζιαι αν λαλουμε – αν μας λαλουν στην περιπτωση των σχολειων – για τους Οθωμανους (οι οποιοι ας μεν ξεχνουμε μπορει να ειχαν καταγωγη τζιαι που τα Βαλκανια τζιαι που την Μ.Ανατολη παρα μονο που την “σημερινη Τουρκια”) εν επροσπαθησαν να καμουν γενοκτονια στη Κυπρο τον τζιαιρο που την ειχαν – σφαγες σιουρα αλλα οι σε βαθμο που να εξαλειφαν ειτε το ελληνοφωνο ειτε το χριστιανικο στοιχειο. Ισως να ηταν πιο πραγματιστες τζιαι λιοττερο ιδεολογικα φανατισμενοι απο οτι νομιζουμε.

Οι νεοτουρκοι τζιαι στις επομενες δεκαετιες οι εθνικιστες του Κεμαλ εν ειχαν ενδοιασμους στο να ξεπαστρεψουν τους χριστιανικους πληθυσμους οπως ολοι γνωριζουμε. Αλλοι καιροι αλλα ηθη, το σημα κατατεθεν του 20ου αιωνα

Για να καταληξω, η σκεψη που καμνω εν οτι αν δεν ημασταν αποικια των Εγγλεζων τζεινα τα χρονια πιστευκω οτι πολλα ευκολα θα εμπορουσε η γενοκτονια των Αρμενιων να γινει Αρμενιων και Κυπριων. Ενα πεταμα η Κυπρος που την Ανατολια, ευκολα θα εμπορουσαν να συναξουν τον πληθυσμο σε καραβια τζιαι να τον ξαποστειλουν στις ερημους της Συριας τζιαι του Ιρακ η απλα να μας σφαξουν ουλλους. Μετα θα ερκετουν εποικισμος τζιαι τα μονα Ελληνικα στη Κυπρο θα τα εβρισκες σε ερηπια, οπως με τα Αρμενικα στην Ανατολια.

Ισως λοιπον να πρεπει να ειμαστε καπως πιο ταπεινοι τζιαι να μεν εχουμε παροξυσμους υπερηφανειας για τον “αγερωχο Κυπριακο Ελληνισμο” ουτε να πιππιλουμε πολλα την Ρωμιοσυνη του Μιχαηλιδη γιατι μπορει να εγραψε οτι (ολοκληρη) η Ρωμιοσυνη εννα χαθει οντας ο κοσμος λειψει αλλα που την αλλη εν τζιαι ειπε τζιαι ποση εννα μεινει – καποτε Ρωμιοσυνη εισιε τζιαι στην Μικραν Ασια τζιαι στην Αιγυπτο.

Επομενως εν πιο καλα να χρησιμοποιουμε το παρελθον για να μαθαινουμε πως να διαχειριστουμε το παρον τζιαι το μελλον, να εχουμε το νου μας μες τη κκελλε μας τζιαι να σιερουμαστε μονο γιατι μας δινεται η ευκαιρια να καμουμε – αν τα καταφερουμε – κατι καλο για το τοπο μας

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s