Εσιχαθηκα την παλια πολη.

Ακομα τζιαι τους “εναλλακτικους” τοπους.

Εσιχαθηκα τους στενους δρομους

Εσιχαθηκα το βαρβατζιο

Εσιχαθηκα τες ψαθενες καρεκλες
τζιαι το να ακουω με το ζορι την καθε μαλακια του καθενος επειδη καθεται 10 εκατοστα παραδιπλα.

Τζιαι εσιχαθηκα τζιαι τες πατρονιες που παιζουν τα μεγαφωνα τους.

Στην παλια πολη πλεον νιωθω οτι γερνω.

Ποψε εκαμα τον περιπατο μου στο παλιο κεντρο τζιαι ανακουφιστηκε η ψυσιη μου. Οφκεροι δρομοι, ησυχια. Εκατσα σε ενα που τα παλια καφε, χωρις να εχω κανενα διπλα μου, οι αλλοι θαμωνες εν τοσο μακρυα που εν τους ακουω.
   
Ποττε μου εν εμοιραζομουν την λατρεια των αλλων για την παλια πολη ακομα τζιαι πριν να καταντησει οπως εκαταντησε. Ναι, ενιωσα πολλα ομορφα σε καποιους απογευματινους περιπατους, εθαυμασα κομμαθκια της αλλα ποττε μου δεν ενιωσα οτι το μελλον της πολης της ανηκει, οτι πρεπει να γινε ο προορισμος ουλλης της ενεργειας που φκαλλουμε εμεις οι πολιτες.

Παντα ενιωθα οτι το μελλον εν εξω. Τζιαι ας εσιει τσιμεντο τζιαι γυαλλι αντι πουροπετρα τζιαι κεραμιδι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s