After the storm

Χα.

Θυμάμαι πιο παλιά όταν έρκουνταν έτσι μέρες εφαντάζομουν τον εαυτό μου να ζει ευτυχισμένες στιγμές.

Τωρά πιον απλώς θωρώ ότι εν μπροστά που τα μμάθκια μου τζιαι τίποτε παραπάνω.

Σιγά σιγά γίνομαι πιο αναίσθητος νομίζω.

Ενεν γλήορη η αλλαγή αλλά νιώθω την.

Εν όπως ένα βράχο κοντά στη θάλασσα που τον θωρείς κάθε καλοκαίρι που τον τζιαιρό που ήσουν μωρό αλλά εν συνειδητοποιείς ότι αλλάσσει που την διάβρωση ώσπου έρκεται μια στιγμή μετά που δέκα χρόνια που το βρίσκεις μισογκρεμισμένο τζιαι τότε καταλάβεις ότι έτρωε το η θάλασσα.

Εγύρευκα ένα τζιαινούρκο τραγούδι σήμερα. Αν δεν έβρισκα εν θα έγραφα τίποτε αλλά όπως τα εφέραν τα πράματα ήβρα ένα.

Τζιαι έτσι κάτι εγράφτηκε δαμαί πάλε.

For better or for worse

Or maybe for naught.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s