Ε καλά, στην Μοντμάρτη μπορεί να κάμεις τον περίπατο σου μια μέρα τζιαι να δώκεις πάνω σε κάτι έτσι, στην παλιά Λευκωσία εννά δώκεις πάνω σε κανένα Καυκάσιο να σου ποφυσά μια μελωδία του λεπτού στο ακκορτεόν τζιαι μετά να κάμνει rewind για το επόμενο τραπέζι.

Tomato Tomeyto ενεν

Εφαντάστηκα τον εαυτό μου να μαθαίνει Γαλλικά μόνο με το να ακούει τραούθκια τζιαι μετά να εμπορούσε να τα μιλήσει μόνο τραγουδιστά.

Ηταν να ήσιε χάζι.

Επειδή κάποια βασικά Γαλλικά ξέρω τα – βασικά ρήματα, άρθρα, ουσιαστικά τζιαι κάτι ψιλά – έσιει φορές που σαν ακούω ένα τραγούδι ξαφνικά έρκεται μια λέξη που καταλάβω ή τζιαι ολόκληρη πρόταση κάποιες φορές τζιαι νιώθω σάννα τζιαι θωρώ μέσα που μιαν κλειδαρότρυπα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο τζιαι για λλία δευτερόλεπτα κάποιος ανάφκει το φως τζιαι βλέπω τα πάντα τζιαι πιάννει με μια χαρά, τζείνη η χαρά της ανακάλυψης, τζιαι μετά το φώς σβήννει πάλι τζιαι μεινίσκω να θωρώ το σκοτάδι.

Κάπως έτσι

Advertisements

6 thoughts on “

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s