Στα blogs θκειαβάζω πράματα που εν μου αρέσκουν.

Γιατί ομως;

Γιατί τα θκειαβάζω ή γιατί εν μου αρέσκουν;

Θκειαβάζω τα επειδή έχω πολλύν άδειο χρόνο.

Εν μου αρέσκουν επειδή περιγράφουν πράματα που εν θέλω ή εν μπορώ να κάμω. Να δω,να ακούσω,να φανταστώ,να πιστέψω,να να νιώσω.

Κάποια που τούτα ξέρω ότι καλά κάμνω τζιαι εν μου αρέσκουν.

Ο καθένας χρειάζεται σημεία αναφοράς για να ξέρει ποιός είναι.

Αγκυρες. Για να έσιει εαυτό.

Μπορεί πράγματι να εν αλήθκεια ότι ο εαυτός εν ψευδαίσθηση ότι είμαστε ούλλοι κομμάτι μιας τζιαι μόνο οντότητας και τα σχετικά.

Αλλά τούτη την περίοδο οι φιλοσοφίες μπορούν να χαθούν.

Εννά τις φωνάξω να έρτουν ξανά αλλά όι τωρά.

Κάποια που τούτα όμως ξέρω ότι κακά κάμνω τζιαι εν μου αρέσκουν.

And whenever one of those comes along it feels like a pinprick.

Sometimes mildly irritating and sometimes quite painful.

Two ways I can go about solving this.

Because it is a problem

I must either stop reading them or learn to like every single one of those pinpricks.

The painful ones too.

Because if I keep liking them then the sensation and feeling will reverse itself.

Out of the sheer shock of my reaction.

I have already forgotten what it was I read that caused me to write this post.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s